Dag lieve iedereen,

Lichtelijk onverwacht, ook voor mezelf, weer terug op de plek waar ik een aantal maanden geleden een hele fijne tijd heb gehad. Benin. Even kort; Paul heeft de relatie uitgemaakt 2 dagen voordat we samen op vakantie naar Italie zouden. We verschillen te veel en dat zorgde voor problemen samen, dus misschien maar beter ook zo. Al weet ik dat nu nog niet écht maar dat zal nog wel komen. Dat gebeurde 1.5 week geleden op zaterdag. Nouja, wat doe je dan? Had 3 weken vrij van mn werk dus moest wel min of meer in deze weken weg als ik nog wilde. Heb gevraagd aan Lea of het gastgezin vrij was, en dat was zo. Ondanks dat ik nu hier ben zonder organisatie wilde ze me wel helpen. Ik heb Lydvine gebeld, en ik was welkom, mn kamer was vrij en ik mocht gewoon komen. Dat was allemaal zaterdagavond. Zondag vlucht geboekt, maandag naar de ambassade visum regelen, dinsdag inpakken, woensdag vertrekken. Lydvine en Frejus, een neef, kwamen me ophalen van het vliegveld, waar ik 4.30u aankwam. Zij kwamen pas om 7u want er waren wat problemen met de auto, die van frejus heeft geblindeerde ramen en dat mag niet zonder toestemming.. Ze moesten bij een péage blijven wachten op politie en na de boete van 3 euro mochten ze verder.

De eerste dag vooral veel geslapen. 's Middags naar de kinderen van het weeshuis geweest en die hebben me het eerste halfuur niet losgelaten :) Een paar zijn inmiddels geadopteerd en wonen in Italie. Die avond uit geweest met Nina (die is ook weer terug, ze heeft nog steeds een relatie met Emeric, haar gastbroer), Emeric, Adonis (oude gastbroer Alex) en Cyrille, een vriend van hun. Het was erg gezellig en leuk om iedereens verhalen te horen. Gelukkig gaat het goed met ze.

Vrijdag praktische dingen gedaan zoals naar de markt en de bank. Bij de bank herkenden ze me nog, 'heeeeee! Je bent er weer!?'' Lachen joh, ze vonden het geweldig. En gedag gezegd tegen de mensen waar ik veel kwam de vorige keer, familie, bepaalde verkopers, internetcafe etc. Vrijdagmiddag wilden Jacqueline en ik weer naar het weeshuis gaan maar de zuster was ineens kwaad en begon te krijsen dat ze geen blanken en vrijwilligers meer wil zien want wat wij doen is slecht voor de kinderen en wij zouden ook de kinderen slaan volgens haar. Pardon???? Zij slaat erop los en wij doen helemaal niets verkeerd. Hooguit anders maar haar argumenten zijn nergens op gebaseerd. Enfin, ze wil niet meer. Jacqueline en ik hebben daarop nog maar een tour gemaakt de markt over, ananas en mango gegeten, en later bij haar huis nog even bijgekletst. Ze vertrok zaterdag, na 6 maanden hier, en ze mocht zelfs geen gedag zeggen tegen de kinderen.. Sneu he. Ik ga vanmiddag nog even naar het weeshuis toe om met die zuster te praten, misschien verandert ze van gedachten. Zo niet zou ik het heel jammer vinden. Er is nog een ander weeshuis waar Nina en 2 anderen zijn nu. Daar zou ik heen kunnen en heb ook nog dingen die ik wil doen en zien dus de tijd vullen komt wel goed.

Zaterdag was de verjaardag van Lea met alle vrijwilligers en familie en vrienden van haar. Heel leuk en ze was heel blij me weer te zien en hoopte dat dit verblijf in Benin nu me goed zou doen. Lekker Beninees eten gehad, soort rode puddig, en gefrituurde banaan, i love it. Daarna met 10 mensen in een auto voor 5 naar een cafe gegaan met dezelfde groep als donderdag en nog 2 meiden, Johanna uit Duitsland en Charlotte uit Frankrijk. Zij zijn van het andere weeshuis. Opnieuw gezellig gefeest, gedroken en vooral gedanst. Toen ik tegen 5u in mn bed lag en me realiseerde dat iedereen binnen 2 u op zou staan en geluid zou gaan maken, had ik nog geen spijt want het was het waard :)

Gisteren familiebezoek gedaan en Melkior, neefje van 2 jaar herkende me nog! 'Chayenne!' Hij kan het niet zo goed uitspreken maar hij bedoelde mij haha. Daar hoorden we via via dat er een minibus de rivier in was gereden. Wij erheen in de auto, het was niet ver. De brug in Porto-Novo, richting Cotonou, waren ze op een of andere manier af gegaan. Niemand weet hoe hier. Ze zeggen 22 doden, daarintegen blijkt dat ze geen lichamen gevonden hebben. Niemand hier kan zwemmen.. Hoe ze bij die 22 komen dan, ik denk dat ze gewoon zijn uitgegaan van gemiddeld aantal mensen voor zo'n busje. (Waar er 15 inhoren). Ze hebben een uur naar lichamen gezocht en toen het busje eruit getakeld was zijn ze maar gestopt met zoeken (??). Heel de stad had zich verzameld, geen politieagent denkt eraan een stukje weg af te zetten ofzo, alleen de brug zelf. Ik heb vooral een heleboel mensen gezien en de rivier op afstand, niet het busje oid. De politie reed weer weg en begon met wapenstokken mensen aan de kant te slaan. Wij stonden 2 meter van die weg af, en vlak voor ons werd er geslagen, en toen was er het domino-effect. Bijna iedereen viel. Lydvine had Melkior in haar handen en zij viel op haar rug, ik stond nog en pakte Melki van haar over die inmiddels ook op de grond lag. Op wat zand op de kleren na bleek het mee te vallen bij Lydvine en Melki ook. We hadden donderdagavond met de groep nog gezegd naar Cotonou te gaan voor het strand zondag. Zaterdag hadden we daar het zwembad in Porto-Novo van gemaakt omdat we anders rond 10 weg moesten hier om een beetje op tijd op het strand te zijn. Het regende hard dus uiteindelijk allebei niet gedaan. Gelukkig.. Wij hadden rond 10u dus anders zo'n bus gepakt en deze is rond 11u te water gegaan.. Het zijn hier echte ramptoeristen. De lichamen liggen nog steeds ergens in dat water nu. Ik vertelde dat als dat gebeurt in Nederland, er bijna niet gestopt wordt tot ze iedereen hebben.. Als het moet zijn ze dagen bezig met zoiets. Hier kijken ze met een schuin oog, vinden niets, jammer dan.

Eind van de middag ga ik naar de zuster toe om te praten, en dat zal ook een deel van mijn planning gaan bepalen de komende 2 weken. Zo lang blijf ik nog dat had ik nog niet gezegd volgens mij. Gaan vrijdag met een groep uit eten en aanstaand weekend met Johanna en Charlotte naar Abomey. Een stad met veel historie en bloed en slavernij, was ik nog niet geweest. De week daarop ga ik misschien naar een tante die in Bukumbé of hoe je het spelt woont, bij Natitingou, in het noorden. Die is zuster en woont en werkt in een weeshuis. Ze had in januari al gezegd dat ik welkom was. Het is wel iets van 12u met de bus dus moet op tijd terug zijn voor mn vlucht zaterdagmorgen, de 13e.

Dikke kus en deze keer kan ik nu al zeggen: tot snel!